நின்னை சரணடைந்து
உனையே உலகாய் நினைத்து
வழி தொடர்ந்து
நடை நடந்து
நின் கேள்விக்கணைகளில்
நிலை குலைந்து
வீழ்ந்த நேரத்தில் நீ வர
புரிந்ததெனக்கு
அழகும் நீயும்
இன்ப அவஸ்தையென்று.
காதல் கடினமெனில்
அதை விடக் கடினமுன்
கண்ணீர்ப்பு மௌனங்கள்
பின்னிடும் பிரளயங்கள்.
உண்மைதான்?
அன்பும் அவஸ்தையும்
காதலுக்கான அடையாளமென்பது.
